Orhan, Melih ve Oktay…
“Hayat bir sokak köpeğinin başıboş dolaşmasıdır.“ der Garip akımının en uzun yaşayan şairi Melih Cevdet Anday. Yedikule İstanbul’un en eski ve yoksul semtlerinden biridir. Sokaklarında yaz boyu bağırış çağırış içinde onlarca çocuk oynar ve boz renkli müflis sokak köpekleri de apartman ve otomobil gölgelerinde uyuklamaya çalışır. O sokak köpekleri gün [...]
Ayşe ile Edip – Ödipal Bir Aşk Hikayesi
Sokak beyazı iki kedinin ödipal aşk hikayesi şimdi anlatacağım. Narin, uzunince bacaklı, poposu omuzlarından daha yukarıda, evin uzun koridorunda kesinlikle duvara sürtünerek yürüyen, böylece kendini vahşi hayvanların saldırısından koruyan Ayşe öykünün dişi kahramanı. Edip ise hantal, kısa bacaklı, şişman, biraz aptal, koridoru ortalayarak yürüyen, Ayşe’nin üzerindeyken, onun çıkardığı zevk hırıltılarını [...]
Taslakları Düzenlerken
Şarap mahzeninde şiirlerimin. Başım dönüverdi senden. Pencere camlarının ardında büyük bir bulut geçip gidiyor yavaşça bir perdeden diğerine.
Son Saniyedeki Üçlüğü Kaçırmak…
Hangisi daha öğreticidir bilmiyorum. Ama takım benden ne bekliyor, biliyorum. Bu anın hayalini de defalarca kurdum. Defalarca, kimi zaman başardım, kim zamansa… Hayalimde, rüyamda, gerçek hayatta oynadığım maçlarda, son iki saniyede top bana geldiğinde başımı nasıl hızla kaldırıp potaya baktığımı, potanın gerçekte olduğundan nasıl da çok daha uzak göründüğünü ama [...]
Inge ve Paul – Şiir Aşktır…
Corona[1] Elimden yiyor yaprağını güz: dostuz biz. Zamanın kabuklarını soyuyoruz cevizlerden ve onlara gitmeyi öğretiyoruz: zaman kabuğuna dönüyor. Aynada günlerden pazar, uyunuyor rüyada, ağızsa gerçekleri söylüyor. Gözüm cinselliğine iniyor sevgilinin: bakışıyoruz, karanlık şeyler söylüyoruz birbirimize, afyon çiçeği[2] ve bellek gibi seviyoruz birbirimizi, midyelerin içindeki şarap gibi uyuyoruz, [...]
Birden Anladım, Eksik Olan Şiirdi Hayatımızda…
Çok düşündüm. İçinde bulunduğum bireysel ve toplumsal ruh halini hangi şair daha iyi anlar diye. Edip mi, Turgut mu? “aslında buydu beni geliştiren, aşksızlık!.. aşksızlık büyütür beni yeni bir aşka doğru ve öyle sanıyorum ancak birkaç yıl sürer insanın sebepli umutsuzluğu” Önce Turgut geldi. Açtı kapıyı, ruhumun elinden [...]
“Sende Kalan Eşyalarım”
Dolabın kapağını her açtığımda gömleklerimin arasına sıkışmış yazlık elbiseni görüyorum, görmezden gelmeye çalışarak. O elbiseyi giyerken sırtından dökülen ipeğin hışırtısı… Hayranlıkla sana baktığımı bildiğin için yüzüne yerleşen çapkın umursamazlık… Seni bir daha dolabın önünde telaşla dolanıp, “Giyecek hiçbir şeyim yok!” diye söylenirken göremeyeceğim. Aradın ve bende kalan eşyalarını istedin. Kütüphanenin [...]
Artık Utanmıyorum!
İnsan yazdığı yazının nasıl bir etki yarattığını çoğunlukla bilemiyor, eğer okur onu herhangi bir yolla haberdar etme isteği ya da ihtiyacı duymazsa. Aslında tabii ki üç aşağı beş yukarı tahmin de edebiliyor, Türkiye’deki insan kalitesini bildiği için. Örneğin Adem ile Havva arasındaki ilişkiyi keyifli bir aydınlanma hikâyesi olarak anlatmaya çalıştığım [...]
Yalnızlık, Psikiyatri, Kaçma İsteği
3 gündür Türkiye Psikiyatri Derneği’nin bu sene İzmir’de düzenlediği Ulusal Psikiyatri Kongresi’ndeyim. Yazımı yazdığım şu an (cuma akşam üstü), bugünkü seminer ve konferansların bittiği ve insanların akşam için yaptıkları sosyal programlarına hazırlanmak üzere odalarına çekildiği saatler. Otelin yüzme havuzuna bakan terasında, kimisine uzaktan aşina olduğum, kimisini de hiç tanımadığım meslektaşlar, [...]
Ben Sende Oluyorum
İnsan niye özler? Bitmiş bir ilişki, yeniden başlamayacağını aklıyla anladığı bir birliktelik neden kalbini zorlar durur? Neden ötekini mutlu olabilmenin tek olasılığı olarak görür? Onun yokluğu neden bir dehşet duygusu uyandırır içinde? Her gün nasıl uyandığını, kahvaltısında ekmek kızartılmamışsa sinirlendiğini bildiğin insanın, aynı ritüeli sen olmadan da tekrarlıyor olması neden [...]
Acil Durum Manifestosu
21. yüzyılın ilk çeyreği biterken adına uygarlık denen ne idiği belirsiz yaşama biçimi, postmodernizmin her şeyi ama evrensel olarak iyi diye bildiğimiz her şeyi hâlâ, yarar ve mutluluk adına yerle yeksan etmeye devam ediyor. Nietzsche’nin 19. yüzyıl Avrupa uygarlığını tanımlarken kullandığı terim olan ahlâkî dekadans ve onun sonucu ortaya çıkan, [...]
Typus Melancholicus
Alman Psikiyatrist Hubertus Tellenbach, depresyona yatkın kişilik yapısını tanımlamak için Typus Melancholicus tanımını kullanır. Tellenbach, Heidelberg Üniversite Hastanesi Psikiyatri Kliniği’nde yatarak tedavi gören 119 depresyon hastasının kişilik özelliklerini gözlemleyerek, depresyona yatkınlık yaratan melankolik özellikleri tanımlamıştır. Bu kişilik yapısını dört farklı boyutta ele alan Tellenbach, melankolik yapıdaki kişilerin tipik özelliklerini şöyle [...]