Say bademleri
say, acı olanı ve seni uyanık tutmuş olanı,
beni ona say:
Gözünü arardım, açtığında ve kimse sana bakmazken,
eğirirdim o saklı dizeyi,
üstündeki çiy, o düşündüğün,
kayardı taçlarına çiçeğin,
hiç kimsenin kalbini bulamamış bir sözün koruduğu.
İlk orada girdin adına tamamen, senin olan,
emin adımlarla gittin kendine,
suskunluğunun çan kulesinde salındı çekiçler özgürce,
çarptı duyulanlar sana,
koydu ölü olan da kolunu omzuna,
ve gittiniz üç başınıza akşamın içinden.
Beni acı yap.
Say beni bademlere.
Çeviren Alper Hasanoğlu
Bu şiir Paul Celan’ın büyük aşkı Ingeborg Bachmann için yazdığı şiirlerden biridir.
